Lentesymposium 2016 - Psychotische Stoornissen 

Donderdag 2 juni 2016, Amsterdam; Locatie: volgt

Omschrijving:
Psychotische stoornissen zijn heterogeen en komen gemiddeld vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. Ook de uitingsvorm kan behoorlijk verschillend zijn tussen de seksen.
Vrouwen krijgen hun eerste psychose gemiddeld iets later dan mannen. Bovendien wordt het beloop bij vrouwen vaker gekenmerkt door stemmingsklachten en zijn het bij mannen meer de negatieve symptomen die het beeld typeren. Wat gaat er schuil achter de verschillen tussen mannen en vrouwen? 

Niet alleen biologische verschillen, maar ook culturele, contextuele en psychologische factoren zijn van invloed op de sekseverschillen bij psychose, oftewel de verschillen kennen een multifactoriŽle oorsprong. Hoe beÔnvloeden deze sekseverschillen de diagnostiek en behandeling, en bestaat er een verschil in zorgbehoefte?

Diverse sprekers gaan tijdens het Lentesymposium 2016 nader in op de wetenschappelijke achtergronden van de sekseverschillen, in het bijzonder bij psychose. Aan de hand van verschillende verklaringsmodellen wordt u tijdens deze studiedag geÔnformeerd over de nieuwste inzichten voor uw dagelijkse praktijk. Centraal staat hoe de kennis vertaald kan worden naar een meer gepersonaliseerde, seksepecifieke, benadering van psychose.
Aan bod komen de verschillen in symptomen en beloop, en ook de invloed van deze verschillen op de diagnose en prognose. Tevens is er aandacht voor de oestrogeen hypothese, de postpartum psychose en de rol van het immuunsysteem bij psychiatrische ziekten. Tot slot zal er nader worden ingegaan op de vraag of mannen en vrouwen hetzelfde reageren op antipsychotica.

Meer informatie vindt u hier 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zo’n foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ‘Veiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteiten’ dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om – in het geval van een ernstig incident of calamiteit – een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten