Historisch perspectief

Professionaliteit is afgeleid van het Latijnse woord ‘profiteor’ wat het openlijk verklaren of uitkomen voor een beroep betekend.
Een professional is iemand is die kennis beweert te hebben en een formele verbintenis durft aan te gaan tot een bepaalde code. Dit is eveneens een kenmerk van een professional.

Historisch gezien kan je vaststellen dar ‘professionaliteit’ in de loop van de jaren is veranderd. In de 19e eeuw werden nog slechts drie bezigheden als echte professies gezien. Dit waren de medische, juridisch en de religieuze beroepen. Ze onderscheidden zich van de ‘gewone beroepen door het feit dat ze gebaseerd waren op kennis, dat het de beoefenaren niet direct om geldelijk gewin te doen was en dat ethiek een belangrijke rol in hun werk speelde. Verder onderscheidden deze groepen zich door de beoefenaars uit de hogere lagen van de samenleving kwamen (Hartman e.a. 1995)
In het midden van de 20e eeuw ontstond de aandacht voor de beroepsverenigingen met accenten op het ‘bevoegd of niet bevoegd’ uitoefenen van het vak. De certificaten voor professionele opleidingen bij moderne beroepsgroepen hebben echter bij lang na niet de status van een advocaat of medisch socialist gekregen. De medische directeur van een ziekenhuis zet nog steeds arts op zijn visitekaartje, maar de directeur van een productiebedrijf laat zijn beroepsopleiding achterwegen. 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Verzuip maar in die soep!

Hij vertelde hoe hij naar zijn auto had lopen zoeken. Hij wist zeker dat hij hem hier had geparkeerd. Hij liep een rondje door de parkeergarage, en toen nog een, allengs ongeruster. Hij was al zeker twintig minuten aan het zoeken – het parkeerkaartje was allang niet meer geldig – toen hij de hulp inriep van de parkeerwachter. De jongen straalde de rust uit v... Meer

Reageer |  reacties

Schurende steentjes

Hij zit er weer. Ik zie alleen zijn achterhoofd met grijs, dik haar. Elke dag rond het middaguur zit hij in z'n eentje op het bankje dat uitkijkt over de vijver die middenin het industrieterrein ligt. Ik bekijk hem vanachter licht getint glas, zeshoog in een kantorencomplex. Ik wiebel op mijn hakken. Hij zit daar om zijn dag te breken en ik ren de hele dag m... Meer

Reageer |  reacties

Navel als troostputje

Ik besteed alleen aandacht aan mijn navel als ik eenzaam ben. Het kuiltje in mijn buikheuvel is een relict uit de mooiste tijd van mijn leven. Mijn navelvorm heet een innie; een ovale of ronde holte. Er zijn ook mensen met een outie, een bolletje of een knoopje. Mijn innie vult zich soms met navelpluis, het mooiste woord voor viezigheid dat ik ken. De binnen... Meer

Reageer |  reacties