Kwaliteit kost geld, ook in de zorg!

11 september 2013

Er bestaat een hardnekkig geloof dat verbeteren van de kwaliteit van zorg gratis is en misschien zelfs geld oplevert. Kwaliteit, waar dan ook, kost geld en in de zorg is dat echt niet anders. De vereenvoudigde redenering is echter deze: betere kwaliteit zorgt voor minder complicaties en dus minder kosten en kortere opnameduur dus meer plaats om de beschikbare capaciteit te benutten en dus hogere inkomsten. Hogere inkomsten kunnen dan worden benut voor verbeteren van de kwaliteit van zorg. Bijna alles aan deze cirkelredenering is fout.

Verbeteren van kwaliteit heeft soms niets te maken met opnameduur of complicaties. Wanneer er geen wachttijden zijn, omdat de logistiek op de poli is verbeterd, zal dat niet leiden tot onmiddellijke winsttoename, om maar een voorbeeld te noemen. Het leidt wel tot hogere tevredenheid van de patiŽnt.

Kortere ligduur hoeft overigens ook niet te leiden tot een nieuwe opname wanneer er sprake is van overschrijden van afgesproken volumina met de verzekeraar en tot slot leidt een nieuwe patiŽnt zeker niet vanzelfsprekend tot meer winst maar zeker tot meer kosten.

En toch zal en moet de kwaliteit van zorg constant verbeteren. Hoe dan? Door kwaliteitsverbetering te koppelen aan verbeterde bedrijfsvoering. Dat klinkt eenvoudiger dan het is, al was het alleen omdat kwaliteit meestal een aandachtsgebied is van de professionals terwijl bedrijfsvoering ten onrechte wordt geclaimd door managers.

Misa Džoljić, anesthesioloog en CEO Nyenrode Business University. 

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Solidariteit, we doen net alsof.

Onlangs wandelde ik met een vriend een paar dagen door Berlijn (een heerlijke stad, maar daar wil ik het nu niet over hebben). Er wordt hard gewerkt om de stad steeds mooier te krijgen. Overal waar we waren, werd er aan de huizen gewerkt, en vaak was de stoep overkapt om de voetgangers te beschermen tegen vallend puin. Ik ben bijgelovig (ik schoor me ook noo... Meer

Onderling verbonden pilaren

Ik ben oud genoeg om me te herinneren hoe ik midden jaren '80 een foldertje van de verboden vakbond Solidarno?? in handen kreeg. Dat was in een propvolle stadsbus in Wroc?aw in West-Polen. Een paar jaar later was ik er weer. Toen ging ik met mijn gastvrouw mee naar de stembus. Voor het eerst in haar toch al zestigjarige leven zou haar stem er toe doen. Op da... Meer

Reageer |  reacties

Over betrokkenheid en solidariteit

Plaats van handeling: het terras van een Nijmeegs cafť dat vaker in de prijzen viel vanwege de uitgebreide collectie bieren op fust en fles. Het is een van die zwoele avonden in de meimaand die ons na afloop van het werk uitgeput, uitgedroogd en super dorstig (dus enigszins zwak en weinig standvastig) niet direct naar huis maar even naar de kroeg dirigeert. ... Meer

Reageer |  reacties