ďAre you with us or against us?Ē

28 juni 2012

Een gedateerd paradigma dat samenwerking in de weg staat.

Een van onze medewerkers is van allochtone afkomst, dat kun je zien. Hij is in de eerste jaren van zijn verblijf in Nederland altijd benaderd als persoon. De laatste jaren echter hoort hij bij een groep, de groep allochtonen en sinds die tijd vinden we het normaal dat alle groepskenmerken ook aan hem worden toegeschreven. Hij wordt niet uitgestoten, maar ingesloten in een groep, hij heeft er last van, want hij is geen groep, hij is een persoon.

Ik behoor als bestuurder van een ziekenhuis ook tot een groep, namelijk ‘die van de organisatie’. En ook ik word soms niet benaderd als een individu dat de wens heeft vanuit dieper gelegen waarden te handelen, maar als een vertegenwoordiger van een groep die tegenover de professionals staat.
En ik kijk op mijn beurt weer naar die andere groep, ‘die van de professionals’ en ook ik generaliseer op zwakke momenten.

Aan de andere kant is het zo dat in alle groepen individuen zitten die het beeld van en de opvatting over een groep bepalen, ondanks het gegeven dat het er maar weinig zijn. .

Als ik naar “opsporing verzocht” kijk valt het op dat “de licht getinte jongeman” wel erg vaak langs komt en het lijkt erop dat alle licht getinte mannen crimineel zijn Dat is natuurlijk niet zo maar het beeld is snel geschetst en het gaat eigenlijk maar om een klein aantal.

Zo zijn er ook specialisten die over het hoofd van de patiŽnt aan de arts assistent meedelen dat het probleem niet op hun vakgebied ligt en over gaan tot de orde van de dag, gedreven door hun eigen werkprocessen. Dat maakt echter niet dat alle medisch specialisten ongeÔnteresseerde horken zijn. Ook onder specialisten is dit maar een klein aantal.

En natuurlijk zijn er managers en bestuurders die maar niet willen begrijpen waar de professional behoefte aan heeft en hun “hindermacht “ inzetten. Maar dat maakt niet dat alle managers “machtswellustelingen” zijn. Ook in die groep gaat het maar om een klein aantal mensen.

De beelden van elkaar, tussen groepen en individuen, staan goed samenwerken of prettig samenleven, in de weg. Het ondermijnt het gemeenschappelijk vermogen problemen van patiŽnten en medewerkers op te lossen en daar hebben we erg veel last van.

Wanneer, vraag ik me af, zouden we het denken in dit soort beelden, vijandsbeelden achter ons kunnen laten en gezamenlijk en met respect voor elkaars inbreng naar de inrichting van de gezondheidszorg kijken en ieder vanuit zijn eigen professie zijn inzet richten op het samen met anderen hetzelfde doel bereiken?
Lukt dat niet dan blijven we gevangenen in onze eigen beelden, en dat in een vrij land als Nederland.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Regelruimte

In 1991 was ik in Kiev. De stad zat in een transitiefase Ė de schraalheid van het Sovjet-communisme was nog zichtbaar en voelbaar op straat. De prachtige oude gebouwen die het Sovjet tijdperk hadden overleefd, stonden al jaren in de steigers. In de restaurants was overdaad - met name dŠŠr waar de voormalige Sovjet-bobo's zich niet geneerden om hun, op dubieu... Meer

Reageer |  reacties

De slechtste chirurg van Nederland

Wat een nachtmerrie. Je staat levensgroot op de voorpagina van de New York Times als de slechtste hartchirurg van de stad. Het overkwam dokter Richard Dal Col, een hardwerkende collega met, althans tot op die bewuste dag, een prima reputatie. Zo'n dokter die gewoon probeerde al zijn patiŽnten te helpen: of ze nou rijk waren, arm, fit of juist doodziek. All c... Meer

Reageer |  reacties

De vierde roman van Kafka

Kafka schreef drie romans (Het Slot, Het Proces en Amerika). Ze lijken sterk op elkaar met hun sombere wereldbeeld en de afstandelijke lichte humor. Wie bijvoorbeeld ĎHet slot' van Franz Kafka leest, krijgt al snel het beangstigende gevoel in een wereld te leven waar voor hem of haar geen plaats is, een dystopie. In de roman vertoeft landmeter K. in een dorp... Meer

Reageer |  reacties