Beschaafd gedrag aan het bed

19 december 2013

Ik zal mijn periode als coassistent in de gynaecologie en verloskunde nooit vergeten. 

Achter de spreekkamer lagen aan een korte gang drie onderzoekskamers. De patiŽnt werd binnengeroepen. Mijn opleider groette de vrouw voor hem zonder haar hand te schudden: “Dag mevrouw de Groot, even op de weegschaal en de zuster neemt de bloeddruk op. Vervolgens gaat u naar het eerste kamertje, ontbloot daar het onderlichaam en in de stoel zitten.” Zodra deur ťťn gesloten was werd de tweede patiŽnt binnen geroepen en het ritueel herhaalde zich. Na drie keer liep de gynaecoloog naar kamertje ťťn waar de verpleegkundige gereed stond met latex handschoenen. Terwijl hij ze aantrok zei hij “Mevrouw de Groot, benen in de beugels en ontspannen maar.” Vervolgens deed hij het touchť. Met een schuin oog keek hij op de status die hem werd voorgehouden, drukte op het onderbeen om te zien of er sprake van oedeem was en zei: “De bloeddruk is wat hoog. Geen zorgen hoor. U houdt vocht vast. Zoutloos eten en over twee weken terugkomen.” Mevrouw de Groot vertrok via een deur aan de achterzijde van de onderzoekskamer terwijl mijn opleider zich begaf naar kamertje twee. 

Als ik al iets geleerd heb dan is het hoe je binnen tien minuten drie patiŽnten kunt zien. Toen ik het mijn vrouw vertelde, wist ik dat ik zoiets nooit zou willen. Hoe had de vrouw het had ervaren? De verpleegkundigen vertelden echter hoe populair de dokter was. Misschien vergaven ze de man die hun kinderen ter wereld bracht veel.

Een team van het Johns Hopkins ziekenhuis en het Medisch Centrum van de Universiteit van Maryland volgde 29 artsen die een jaar of korter afgestudeerd waren. 732 ontmoetingen met patiŽnten werden geanalyseerd voor wat betreft vijf sleutelstrategieŽn van beschaafde omgang. īBedside mannersī, noemen ze het in het Engels. Jezelf netjes voorstellen, uitleggen welke rol je in de zorg van de patiŽnt speelt, de patiŽnt aanraken, niet blijven staan maar even gaan zitten met de patiŽnt en het stellen van open vragen zoals “hoe gaat het met u?”

Slechts in vier procent van de ontmoetingen voldeed de jonge arts aan alle geadviseerde handelingen om de interactie prettig te laten verlopen. Het aanraken van de patiŽnt lukte nog het beste. In 65 procent van de ontmoetingen geeft de jonge dokter zijn patiŽnt een hand of raakt hem bemoedigend licht aan. 

Je zou zeggen, een hernia is een hernia, of de arts zich nu aan zijn patiŽnt voorstelt of niet, en de verhoogde bloeddruk zal niet dalen als de dokter uitlegt wat hij in het ziekenhuis doet. Mis dus. Onderzoek laat een verband zien tussen goede manieren van de arts en sneller herstel plus grotere tevredenheid bij de patiŽnt. Op de vraag waarom die jonge artsen zulke slechte manieren ten aanzien van hun patiŽnten hadden was het antwoord al snel gegeven. Ze volgden het voorbeeld van hun opleiders. 

Warmte en het idee gezien te worden door je arts zijn essentieel. Het hoort bij de vaardigheden die een arts behoort te hebben en je moet daarop getraind worden, maar wie leidt de opleider op?

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Regelruimte

In 1991 was ik in Kiev. De stad zat in een transitiefase Ė de schraalheid van het Sovjet-communisme was nog zichtbaar en voelbaar op straat. De prachtige oude gebouwen die het Sovjet tijdperk hadden overleefd, stonden al jaren in de steigers. In de restaurants was overdaad - met name dŠŠr waar de voormalige Sovjet-bobo's zich niet geneerden om hun, op dubieu... Meer

Reageer |  reacties

De slechtste chirurg van Nederland

Wat een nachtmerrie. Je staat levensgroot op de voorpagina van de New York Times als de slechtste hartchirurg van de stad. Het overkwam dokter Richard Dal Col, een hardwerkende collega met, althans tot op die bewuste dag, een prima reputatie. Zo'n dokter die gewoon probeerde al zijn patiŽnten te helpen: of ze nou rijk waren, arm, fit of juist doodziek. All c... Meer

Reageer |  reacties

De vierde roman van Kafka

Kafka schreef drie romans (Het Slot, Het Proces en Amerika). Ze lijken sterk op elkaar met hun sombere wereldbeeld en de afstandelijke lichte humor. Wie bijvoorbeeld ĎHet slot' van Franz Kafka leest, krijgt al snel het beangstigende gevoel in een wereld te leven waar voor hem of haar geen plaats is, een dystopie. In de roman vertoeft landmeter K. in een dorp... Meer

Reageer |  reacties