Ivan Wolffers

Ivan Wolffers is schrijver, arts en hoogleraar. Hij combineert al tientallen jaren zijn liefde voor de wetenschap met zijn liefde voor de literatuur. Hij studeerde geneeskunde aan de Universiteit van Utrecht. In de jaren zeventig zette hij, met studiegenoten, de eerste gezondheidswinkels op. Ook schreef hij medische handboeken en werd hoogleraar Gezondheidszorg in ontwikkelingslanden. Wolffers schreef romans, kinderboeken, medische voorlichtingsboeken en wetenschappelijke literatuur. Sinds 1977 verschijnt het standaardwerk 'Medicijnen'. Daarnaast is hij auteur van de boeken 'Walvis spelen' (2004), 'Heimwee naar de lust' (2006), 'Het dikke afvalboek' (2007) en 'Het gezonde lifestyleboek' (2013).

Ivan Wolffers is op twitter te volgen via @IvanWolffers.

www.ivanwolffers.nl

Opinie door Ivan Wolffers:

Geef mij tijd

21 september 2017

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zo’n foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Shared Decision Making

22 juni 2017

“Als een arts tijdens een moeilijk gesprek ineens een hoop ongevraagde informatie gaat geven weet je dat hij probeert om emoties te ontvluchten,” hoorde ik eens iemand op een bijeenkomst zeggen. Ik herkende het onmiddellijk. Het is een poging om door zelf aan het woord te blijven en in biomedische termen te spreken de bezorgdheid en de angst van de patient te laten verdwijnen. De arts probeert op zo’n manier het gesprek op zijn voorwaarden en in zijn taal te voeren, maar daarmee maakt hij de patient monddood. Slechte communicatie. Eerst goed luisteren naar die emoties.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Stemadvies

9 maart 2017

Het zijn verwarrende tijden, waarin niemand meer schijnt te weten wat waar is en wat niet, wat hij of zij moet vinden van wat de media ons voorschotelen en al helemaal niet meer kunnen beslissen op wie en wat we moeten stemmen.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Gevangen in de onzekerheid die inherent is aan de geneeskunde

8 december 2016

Waarom is het principe van ‘shared decision making’ (SDM) een zegen voor artsen? Een paar jaar nadat ik in 1975 als arts afstudeerde las ik het essay ‘Training for uncertainty’ door Renee C. Fox (te vinden in haar boek ‘Essays in Medical Sociology’ uit 1979). Had ik dat essay maar gelezen voor ik met de medische studie begon!
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Wat hebben we nog aan de evolutieleer

2 juni 2016

Veel mensen denken dat evolutieleer betekent ‘struggle for life’ en ze menen ook dat het allemaal om de DNA gaat. Nee, dat is statisch en ouderwets. Er is zelfs een roep om een evolutieleer 2.0. In het tijdschrift Nature van 8 oktober 2014 is daar een boeiende discussie over te vinden.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Deskundigheid bij antidepressiva voor kinderen

23 december 2015

Ik ben altijd benieuwd waar mensen aan denken als ze nieuws lezen dat met hun beroepsuitoefening te maken heeft.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Welke vaardigheden heb je nodig voor gezondheidszorg 2.0

29 oktober 2015

Gezondheidszorg 2.0 is nu vrijwel bijna overal geÔntroduceerd: betere zorg voor minder geld.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Moet je voor het meedenken over transitie gepromoveerd zijn?

20 augustus 2015

Aan mij moet je niet vragen of het zinvol is om te promoveren.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Zonder aanpassing verzuip je

25 juni 2015

Transitie? Waarom gebruiken we die term eigenlijk? Het is nu eenmaal regel dat alles verandert en het heeft geen zin je daartegen te verzetten.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Medisch koeterwaals en DPP

30 april 2015

De basis voor macht is controle over de taal en dat geldt ook voor de zorg.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Nieuwe nihilisten

5 maart 2015

Transitie? Plus ca change, plus cīest la mÍme chose. Hoe vaak kan de geneeskunde zichzelf opnieuw uitvinden?
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Transitie is pas mogelijk als we buiten de vertrouwde paden treden

18 december 2014

Een echte transitie in de zorg komt pas als we de mechanismen begrijpen die ons psychiatrisch klinisch denken vormen en aansturen.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Transitie in de zorg?

11 september 2014

De grootste veranderingen moeten nog komen. De demografische veranderingen en de gevolgen van onze leefstijl zullen zich in de komende twintig jaar pas echt laten voelen via een radicaal andere zorgvraag.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Hoe we leren ziek te zijn

13 augustus 2014

In de tijd dat ik de medische antropologie net ontdekt had las ik alles wat ik kon vinden over cultuurgebonden ziekten.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Gewoon omdat het kan

28 mei 2014

In 2008 moest ik voor een ingreep in het kader van de behandeling van mijn prostaatkanker een choline-PETscan ondergaan, want de MRI was voor het opsporen van metastases achterhaald.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Evenwicht

24 april 2014

Vorige week was ik in de Antillen voor een nascholingscursus voor Antilliaanse huisartsen over chronische aandoeningen en lifestyleverandering.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Albinoratten

20 maart 2014

In 2011 ontdekten onderzoekers Inbal Bartal en Peggy Mason van de Universiteit van Chicago dat ratten zich sociaal gedragen. Vanuit een soort rattenempathie bevrijdden ze hun vriendjes die in de val zaten.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

De spindokters van de medische wetenschap

30 januari 2014

In de tijd dat ik geneeskunde studeerde hoorden we onze opleiders nog wel eens de filosofische vraag stellen: is ons vak nu geneeskunst of geneeskunde?
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Beschaafd gedrag aan het bed

19 december 2013

Ik zal mijn periode als coassistent in de gynaecologie en verloskunde nooit vergeten.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Pleidooi voor een nieuwe leerstoel

7 november 2013

Wat zijn de grote uitdagingen bij het garanderen van de kwaliteit van zorg in de moderne geneeskunde?
Lees meer >>

Reageer |  reacties

De psychiater en de Prozac-moorden

19 september 2013

Onlangs meldde de Volkskrant dat de Radboud Universiteit in Nijmegen een relatie heeft vastgesteld tussen de moord die iemand pleegde en zijn gebruik van paroxetine (Seroxat).
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Vertel eens iets over jezelf

15 augustus 2013

De belangrijkste vraag in de psychiatrie is niet “wat zijn je klachten?”, maar de vraag die teruggaat naar de tijd voor de DSM-III...
Lees meer >>

Reageer |  reacties

De mens is een verhaal

18 juli 2013

Psychologie en religie staan steeds meer op de tocht sinds steeds harder de roep weerklinkt dat de vrije wil niet bestaat.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Het woord dat de patiŽnt terugbrengt

6 juni 2013

Claude Levi-Strauss, de bekende Franse culturele antropoloog, beschreef het werk van de sjamaan. Hij is degene die woorden biedt die de brug vormen voor de geÔsoleerde patiŽnt met vreemd gedrag.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Past Koro in onze vlinderverzameling?

8 mei 2013

In 1967 had in Singapore een ernstige epidemie van Koro plaats. Het hield met name huis onder mannen van middelbare leeftijd met een Chinese achtergrond.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Empathie en professionaliteit, gaat dat wel samen?

4 april 2013

In een onderzoek naar patiŽnten die met pijn bij een goed luisterende arts kwamen bleek dat de pijn verdwijnt.
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Het gezonde lifestyleboek

29 maart 2013

hoe we 10 jaar aan ons leven kunnen toevoegen
Lees meer >>

Reageer |  reacties

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

Geef mij tijd

Het is september en de vrijwilligers van het Koningin Wilhelmina Fonds voor de kankerbestrijding (KWF) komen langs met de collectebus. Het kan niemand ontgaan zijn. Radio- en televisiespotjes dringen zich aan je op. En waar je maar kijkt maken spandoeken en affiches ons erop attent. GEEF MIJ TIJD. Daarbij wordt meestal ook een portret getoond van iemand met kanker. Ik had zelf ook op zo’n foto gekund, maar ik heb nu al vijftien jaar die op hol geslagen cellen en vind eigenlijk dat me sinds de diagnose al verrassend veel tijd is gegund. Daar klaag ik dus niet over. Langzaam aan beweeg ik me naar het moment dat de kanker me de baas is, maar zo ver is het nog niet. Wel heeft de behandeling van de kanker mijn leven danig ontwricht. Niet alleen dat van mij. Mijn vrouw moest op haar vijftigste ook wennen aan een heel andere man in huis. Elke keer dat ik langs een KWF affiche kom denk ik: GEEF MIJ KWALITEITTIJD.
Meer

Reageer |  reacties

Een zondebok aanwijzen helpt niet

In het boek ‘Veiligheid in de ggz. Leren van incidenten en calamiteiten’ dat psychiater Alette Kleinsman en calamiteitenonderzoeker Nico Kaptein onlangs publiceerden, komen drie lessen steeds weer terug. Een: het helpt niet om – in het geval van een ernstig incident of calamiteit – een zondebok te zoeken, want fouten worden gemaakt als sluitstuk van een proces waaraan allerlei professionals een bijdrage leveren. Twee: zorg voor een open cultuur waarin iedereen zich vrij voelt om elkaar aan te spreken. En drie: zorg ervoor dat iedereen zich verantwoordelijk voelt voor veiligheid.
Meer

Reageer |  reacties

Duizend bloemen, een paar teveel

Hoogleraar Jim van Os sprak recent in NRC Handelsblad zijn zorg uit over de achteruitgang van de psychiatrie in Nederland. Het toenemend aantal gevallen van euthanasie bij mensen met ernstige psychische aandoeningen is daar volgens hem een symptoom van. De verwaarlozing kost mensenlevens. Hij bepleit een focus op persoonlijk herstel. Marian Draaisma van zorginstelling Pluryn klaagde in dezelfde week in het AD over een verschuiving van werkzaamheden van de jeugdpsychiatrie naar de jeugdzorg. Dit verklaart volgens haar waarom het aantal suÔcides bij de betrokken jongeren nog nooit zo hoog is geweest. Ook hier gaat het om vragen over leven en dood. De oplossing ligt hier in de handen van gemeenten. En GGZ-instelling Emergis in Zeeland dreigde eind augustus met een behandelstop voor de rest van dit jaar. De zorgverzekeraar heeft te weinig zorg ingekocht.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten