Zonder aanpassing verzuip je

25 juni 2015

Transitie? Waarom gebruiken we die term eigenlijk? Het is nu eenmaal regel dat alles verandert en het heeft geen zin je daartegen te verzetten. De hele evolutie leert ons dat wie wil blijven leven beter kan leren zwemmen. Naarmate patiŽnten meer beslissen zal je je als zorgverlener aan moeten passen aan wat de gebruiker van de zorg wil. Transitie suggereert me teveel dat er een keus is tussen ik wil veranderen en ik moet veranderen. 

In de wachtkamers in ons land zitten de gevolgen van vergrijzing en leefstijlziekten te wachten op hun beurt. Internationale organisaties spreken over een globale epidemie van chronische niet overdraagbare aandoeningen. Volgens het CBS zullen mannen 42 jaar van hun leven en vrouwen zelfs 48 jaar van hun leven ťťn of meer van die chronische aandoeningen hebben. Dat kun je niet altijd maar blijven behandelen als een individueel probleem. Het is een maatschappelijk probleem dat we zo zijn gaan leven dat chronische ziekten vanzelfsprekend zijn geworden. Werkers in de zorg kunnen niet denken dat het ze niet aangaat en het voorkomen van deze problemen terzijde schuiven alsof het de verantwoordelijkheid van iemand anders is. Zij moeten wel mee gaan doen of ze willlen of niet.

Mijn oog valt op een artikel in de Economics & Human Biology van maart 2015 dat laat zien dat als huisartsen vaker advies geven over gewichtstoename en voldoende beweging, ze uitleggen hoe een en ander samenhangt met hoe we eten en wat voor rol stress daar weer bij speelt, hun patiŽnten meer gewicht verliezen dan degenen die hun zorg hebben toevertrouwd aan een hulpverlener die vindt dat het zijn taak niet is.

Mijn andere oog valt op een artikel in de JAMA Internal Medicine van 15 juni 2015 over hoe huisartsen die met hun patiŽnten praten over stoppen met roken en ook suggesties doen over hoe ze daar bij kunnen helpen een gunstige invloed hebben op het gedrag van hun patiŽnten.

Begrijp me goed: het is niet zo dat het alle problemen in een keer oplost. Daarvoor is de verandering in leefstijl die we de afgelopen vijftig jaar hebben doorgemaakt te groot en gecompliceerd, maar alle beetjes helpen. Ook de beetjes die een arts bij kan dragen. De uitdaging verandert, het belang van preventie wordt steeds groter, je zult je aan moeten passen. 

Natuurlijk nascholingscursussen, symposia liefst geaccrediteerd vanwege de punten, dat is allemaal prima. Maar als je kunt graag ook je creativiteit inzetten. In de Verenigde Staten houden sommige artsen spreekuur in een park in de buurt en spreken ze met hun patiŽnten terwijl ze een rondje lopen. De patiŽnt weet precies wanneer het consult voorbij is: als ze terugkomen bij het startpunt staat daar al weer een andere patiŽnt te wachten. Een arts stelde onlangs naar aanleiding van een lezing van me voor voortaan met de patiŽnten door de ziekenhuisgangen te gaan lopen tijdens het afnemen van de anamnese. Een fietshometrainer tijdens het consult is ook een leuk idee.

Transitie betekent je vooral aanpassen aan de realiteit van de uitdagingen in de zorg. Voor wie nog twijfelt, hier ook nog goed advies van ome Bob: Come gather 'round people - Wherever you roam - And admit that the waters - Around you have grown - And accept it that soon - You'll be drenched to the bone. - If your time to you - Is worth savin' - Then you better start swimmin' - Or you'll sink like a stone - For the times they are a-changin'.

Vacatures

MEER OVER DEZE VACATURE >>

Opinie

FACT-werk en specialistische zorg in ťťn team

ĎBinnen GGZ Noord-Holland-Noord hebben we drie programmaís geschreven die de komende drie jaar hun beslag moeten krijgení, vertelt Marijke van Putten, lid van de raad van bestuur. ĎVoorheen werkten we via twee sporen: de FACT-teams en diagnostisch gerichte specialistische teams. Deze voegen we samen tot geÔntegreerde teams die wijk- en herstelgericht zijn. Teams met ervaringsdeskundigen en IPS-medewerkers die mensen begeleiden naar werk, maar ook met specialistische behandelkennis.í
Meer

Reageer |  reacties

Psychisch gezond in een opgewarmde aarde

Discussieforum over professionaliteit in de zorg voor medisch specialisten, artsen, psychologen, bestuur en management. Van Der Hoef & Partners biedt u een platform, of forum, dat gebruikt zal worden om themaís die van belang zijn bij de dagelijkse praktijk van de geneeskunde te belichten. Een ruimte voor het voeren van een discours.
Meer

Reageer |  reacties

Het is ontegenzeggelijk de schuld van de manager; of niet soms?

In haar column in Medisch Contact van juni 2017 probeert Esther van Fenema aan een peuter uit te leggen wat een manager doet: ĎEen manager is een meneer of een mevrouw die dingen regelt en heel veel moet vergaderen met andere mensen om die dingen te kunnen regelení waarop de kleuter stampvoetend roept: ĎJa maar wat kan hij dan?í. Ik vroeg me af hoe zij aan diezelfde peuter zou uitleggen wat een psychiater doet? Ik neem aan dat zij het zo zou weten uit te leggen dat die peuter ervan overtuigd is, dat een psychiater heel wat kan ook al zegt men - dat zijn vooral chirurgen - dat een psychiater niets weet en niets kan.
Meer

Reageer |  reacties

Nascholingstrajecten